(1925) Canción de la madre
A unas golondrinas
Paxarinos que ufanos y alegres
Cruciais la praera,
Y esnaláis pe los aires Ilixeros
Camín de otra tierra
Cuando apenas se acaba el verano
Y el frío escomienza,
Si acasu algún día, rodando pel mundo,
Pasais pel l´ América
Y alcontráis al mió fíu del alma,
¡ Decí i que se güelva !
Decí i que so madre, que él tanto quería,
Tá muerta de pena;
Que non pasa hora nin pasa un menutu
Tranquilu pa ella;
Que casi non duerme; que apenas si vive;
Que non asosiega;
Que teme morise sin golver á velu
Una vez siquiera.
Decí-i que de noche, cuando soliquina
Del fíu se acuerda,
Suaña que tá muerto, que por más que busque
Ya nunca lu alcuentra...
¡ Por Dios, paxarinos ! ¡ Si veis al mió fíu
Decí-i que se güelva;
Que nada más pido; que muerro tranquila
Después que lu vea;
Pos ya en esti mundu, cansá de la vida,
Tan sólo quixera
Golver á abrazalu, decí-i que lu quiero
Y cayeme muerta !